استقرار سیستم یکپارچه مدیریت پسماند WMS
سیستم یکپارچه مدیریت پسماند چیست
سیستم یکپارچه مدیریت پسماند WMS (Waste Management Systems) ، روشها و زیرساخت های سازمان یافتهای هستند که برای مدیریت مواد زائد از زمان تولید تا دفع نهایی آنها استفاده می شوند. هدف از اجزای سیستم یکپارچه مدیریت پسماند کاهش اثرات محیط زیستی و بهداشتی پسماند و در عین حال به حداکثر رساندن بازیابی منابع در واحد صنعتی، تجاری، بیمارستان و…. است.
اهمیت ایجاد یک سیستم مدیریت یکپارچه پسماند
ایجاد یک سیستم مدیریت یکپارچه پسماند (WMS) در صنایع از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا به جای تکیه بر یک روش واحد مانند دفن پسماند یا سوزاندن، از یک دیدگاه جامع شامل پیشگیری، کمینهسازی، استفاده مجدد، بازیافت، تصفیه و دفع ایمن به پسماندها می پردازد.
۱. مزایای اقتصادی مستقیم و صرفهجویی در هزینهها:
- کاهش هزینههای دفع:
- درآمد حاصل از جریانهای پسماند
- بهبود بهرهوری منابع
- اجتناب از جریمهها و بدهیها
۲. افزایش انطباق با مقررات و مدیریت ریسک:
- انطباق پیشگیرانه
- کاهش ریسک قانونی و اعتباری
- مدیریت ایمن پسماندهای خطرناک
۳. تقویت تصویر شرکت و ارزش برند:
- برآورده کردن انتظارات ذینفعان
- مزیت رقابتی
- روابط عمومی مثبت
۴. افزایش بهرهوری و کارایی عملیاتی:
- عملیات ساده
- تصمیمگیری مبتنی بر داده
- حفاظت از منابع
۵. نظارت بر محیط زیست و پایداری:
- کاهش ردپای زیستمحیطی
- کمک به اقتصاد چرخشی
- کاهش تغییرات اقلیمی
سیستم یکپارچه مدیریت پسماند چیست
انواع پسماند
با توجه به قانون مدیریت پسماندها مصوب 1383/02/20 مجلس شورای اسلامی انواع پسماند به 5 گروه تقسم شده است.
تعریف پسماند: پسماند به مواد جامد، مایع و گاز (غیر از فاضلاب) گفته می شود که به طور مستقیم یا غیرمستقیم حاصل از فعالیت انسان بوده و از نظر تولیدکننده زائد تلقی می شود. پسماندها به پنج گروه تقسیم می شوند:
1- پسماندهای عادی:
به کلیه پسماندهایی گفته می شود که به صورت معمول از فعالیتهای روزمره انسانها در شهرها، روستاها و خارج از آنها تولید می شود از قبیل زباله های خانگی و نخاله های ساختمانی.
2- پسماندهای پزشکی (بیمارستانی)
به کلیه پسماندهای عفونی و زیان آور ناشی از بیمارستان ها، مراکز بهداشتی، درمانی، آزمایشگاه های تشخیص طبی و سایر مراکز مشابه گفته می شود. سایر پسماندهای خطرناک بیمارستانی از شمول این تعریف خارج است.
3- پسماندهای ویژه:
به کلیه پسماندهایی گفته می شود که به دلیل بالا بودن حداقل یکی از خواص خطرناک از قبیل سمیت، بیماری زایی، قابلیت انفجار یا اشتعال، خورندگی و مشابه آن به مراقبت ویژه نیاز داشته باشد و آن دسته از پسماندهای پزشکی و نیز بخشی از پسماندهای عادی، صنعتی، کشاورزی که نیاز به مدیریت خاص دارند جزء پسماندهای ویژه محسوب می شوند.
4- پسماندهای کشاورزی:
به پسماندهای ناشی از فعالیت های تولیدی در بخش کشاورزی گفته می شود از قبیل فضولات، لاشه حیوانات (دام، طیور و آبزیان) محصولات کشاورزی فاسد یا غیر قابل مصرف.
5 – پسماندهای صنعتی:
به کلیه پسماندهای ناشی از فعالیت های صنعتی و معدنی و پسماندهای پالایشگاهی صنایع گاز، نفت و پتروشیمی و نیروگاهی و امثال آن گفته می شود از قبیل براده ها، سرریزها و لجن های صنعتی.
مطابق ماده 7 قانون مدیریت پسماند در مورد نحوه مدیریت انواع پسماند مدیریت اجرایی کلیه پسماندها غیر از صنعتی و ویژه در شهرها و روستاها و حریم آنها به عهده شهرداری ها و دهیاری ها و در خارج از حوزه و وظایف شهرداری ها و دهیاری ها به عهده بخشداری ها می باشد. مدیریت اجرایی پسماندهای صنعتی و ویژه به عهده تولیدکننده خواهد بود. در صورت تبدیل آن به پسماند عادی به عهده شهرداری ها، دهیاری ها و بخشداری ها خواهد بود.
چه صنایعی نیاز به اجرای سیستم مدیریت یکپارچه پسماند دارند
همه صنایع نوع یا مقدار پسماند یکسانی تولید نمی کنند، در حالی که همه صنایع می توانند از یک سیستم مدیریت یکپارچه پسماند (WMS) بهره مند شوند، صنایع خاصی به دلیل حجم، سمیت و تأثیر زیست محیطی پسماندهای تولیدی و همچنین فشارهای نظارتی، اجتماعی و پتانسیل بازیابی منابع، در اولویت قرار دارند.
صنایعی که اغلب در اولویت اجرای سیستم مدیریت یکپارچه پسماند قرار دارند:
- صنایع شیمیایی
- صنایع پتروشیمی
- صنایع پالایشگاه نفت
- صنایع دارویی و بهداشتی
- صنایع متالوژی فولادی
- تولید انرژی و برق (به ویژه زغال سنگ، نیروگاه ها)
- صنایع غذایی و کشاورزی
- صنعت الکترونیک و فناوری اطلاعات (پسماندهای الکترونیکی)
- صنعت ساخت و ساز و تخریب (C&D)
