به طور متوسط رطوبت اولیه زباله های خانگی در کشور ایران بالغ بر 60 درصد برآورد گردیده است. در محل دفن زباله یکی از مشکلات محیط زیستی غلبه بر حجم بالای شیرابه ای است که همزمان و پس از دفن زباله در محل تولید شده به وجود می آید. برای عدم نفوذ این شیرابه به بستر محل دفن و ارائه روشی جهت جمع آوری و نگهداری سرانجام امحاء آن به عنوان یک مشکل فنی مطرح بوده که همچنان در اکثر محل های دفن پسماند در کشور روش قطعی و عملی جهت مدیریت شیرابه اجرا نشده است. به طور کلی، شیرابه به مایعی گفته می شود كه از میان زباله تراوش شده، و حاوی مواد محلول و معلق می باشد.
عوامل موثر در تولید شیرابه زباله از عوامل موثر در نوع و میزان شیرابه محل دفن می توان به تركیب زباله دفن شده، سن زباله دفن شده، راهبری محل دفن، آب و هوا، موقعیت هیدرولوژیكی منطقه ی اطراف محل دفن، رطوبت، دما و PH زباله شاره کرد.
ترکیبات شیرابه زباله خصوصیات شیمایی و بیولوژیکی شیرابه، به طور کلی به نوع زباله دفن شده در مرکز دفن و میزان تجزیه پذیری زباله بستگی دارد. با ندازه گیری هایی که تاکنون از شیرابه مراکز دفن مختلف انجام شده، مواد معدنی و آلی بسیاری شناسایی شده اند که آلودگی شرابه را باعث می گردند. ترکیبات موجود در شیرابه محل دفن زباله شامل COD، BOD، TSS، NH3-N، Mg، Mn، Zn، Cu، Ni، Fe، Ph و … می باشد.
مدیریت تصفیه شیرابه در محل دفن در مراکز دفن پسماند در صورتی که شیرابه کنترل نگردد اثرات زیست محیطی مختلفی را از خود برو می دهد. جهت تصفیه شیرابه زباله از روش های مختلفی استفاده می گردد که تعدادی از انها عبارتند از:گردش مجدد شیرابه در زباله های دفن شده (تصفیه درجا)• تبخیر شیرابه• تخلیه در فاضلاب شهری و تصفیه مخلوط هردو• تصفیه بیولوژیکی هوازی و بی هوازی• تصفیه فیزیکی – شیمیایی• اسمز معکوس• حذف آمونیاک• کیمنه سازی شیرابه (Leachate Minimization)
تقسیم بندی كلی روش های مدیریت و تصفیه ی شیرابه در محل های دفن زباله شهری
